(जीवन्मुक्ति-सुखलहरी)
सद्गुरुने कानी पेरिले । ते शिष्याचे नेत्री उगवले ।
अंतर्मुख होऊनि स्वरूप जापाले । तेच व्यापले विश्वांतरी ॥१॥
इवलेसे रोप फुली बहरले । तेणे ब्रह्मांड सुगंधे भरले ।
कणोकणी आरसे शृंगारिले । आत्मरूप पाहावया ॥२॥
आपुल्याविण अन्य नाही । मग भोगासक्ती कैची काई ? ।
शत्रू कायसा दुजा राही ? रागद्वेष कैचे मग ? ॥३॥
आनंदाचा सागर भरला । जीव-मासा अंतर्मुख झाला ।
आता काय उणे तयाला ? उठती तरंग सुखाचे ॥४॥
आनंदामाजी जाता विरून । तेथे परेसी पडे मौन ।
वाणी उठे तो आनंद घेऊन । जग ओलावया ॥५॥
आनंदसागरी आनंदलाटा । नाही अतृप्ती नाही ताठा ।
लुटून देई सुखाचा साठा। देता अधिक दुणावे ॥६॥
देहापाठी असे प्रारब्ध । परी देहाभिमानचि स्तब्ध ।
मग कवणा करील क्षुब्ध ? ढगे आकाश ना मैळे ॥७॥
देह राहो अथवा जावो । परी कोणी न नेई याचा ठावो ।
आम्ही ते आम्हीच आहो । हा निर्धार कल्पान्तीही ॥८॥
जन्मभरण हा तो खेळ । समस्त जीवन आनंदमेळ ।
देवघेव ती प्रेमरूप सकळ । मुक्तभावे ॥९॥
ऐसा शिष्य सुखी झाला । परमामृतामाजी न्हाला ।
स्वानंदबुटी सेवूनि धाला । याचि देही ॥१०॥
दीपे दीप उजळला । तेणे महाप्रकाश आकळला ।
जगाचा अंधार निवळला । ज्ञानबोधे ॥११॥
सार्थक झाले जीवनाचे । म्हणोनि शिष्य हर्षे नाचे ।
परंतु सद्गुरुरायाचे । उपकारऋण न विसंबे ॥१२॥
म्हणे अहोजी सद्गुरुराया! केवढी केली तुम्ही दया ? ।
क्षुद्र जीवाचिया ठाया । ब्रम्हखाणी उघडली ॥१३॥
केले दिव्यदृष्टीचे दान । हिरेचि बनले सृष्टीचे कण ।
देवरूप मीच झालो आपण । झाले पूर्ण जग देव ॥१४॥
देहचि हा झाला बासुरी । तुझे गीत गाया सुस्वरी ।
उतराई व्हाया करीन जे करी । ते ते होय पूजा तुझी ॥१५॥
कैचा स्वार्थ आणि परमार्थ ? झाला एकमय तत्वार्थ ।
धन्य धन्य तू स्वामी समर्थ ! चमत्कारी ॥१६॥
आता हीच माझी, विनवणी । मस्तक ठेवूनिया चरणी ।
कृपा करावी कृपादानी ! या तापल्या जगावरी ॥१७॥
जीव जे जे दुखे झुरती । त्या सकळासी द्या सुमती ।
जेणे उद्धरूनि सुखी होती । माझिया ऐसे ॥१८॥
सर्व विश्वचि सुखे डोलावे । एवढे कृपादान द्यावे ।
म्हणोनि प्रार्थितसे भावे । पुनः पुन्हा ॥१९॥
ऐकता शिष्याची प्रार्थना । प्रसन्न झाला सद्गुरुराणा ।
म्हणे कैचा गुरुशिष्यपणा? आता तू-मी एकचि की ॥२०॥
तुझा जो जो सत्यसंकल्प । तो पूर्ण होईल आपेआप ।
जरी हे जीव उजळतील दीप । आत्मप्रभावाचा ॥२१॥
इतिश्री आत्मप्रभाव ग्रंथ । वेदान्तसार-संमत ।
तुकड्यादास विरचित । नवमाध्याय संपूर्ण ॥२२॥
॥ सद्गुरुनाथ महाराज की जय ॥
॥ श्री सद्गुरुनाथार्पणमस्तु ॥
- समाप्त -