आत्मप्रभाव
(ओवीबद्ध ग्रंथ)
अध्याय तिसरा
(चित्तशुद्धीचे साधन)
श्रोती व्हावे सावधान । परिसावया विमल ज्ञान ।
गुरु शिष्याचिये वचन । पूर्ण करी सद्-भावे ॥१॥
तेचि श्रोतेजनी परिसोन । लीन व्हावे आपैसे ॥२॥
जेणे मिटेल द्वैतबंध । मायोपाधी पाशांचा ॥३॥
सद्गुरु तो कृपा-पाणी । पाजितसे सद्-भावे ॥४॥
म्हणे एकाग्र करी श्रवण । प्रेमे कथीन वाक्यासी ॥५॥
तया अवचित वेळा नरतनी । प्राप्त झाली पुण्यत्वे ॥६॥
तयासी नसता सुसंगती । व्यर्थ जाय आसक्तीने ॥७॥
वैराग्येविण केवी सुटावे ? । ऐक भावे करुनिया ॥८॥
पुन:पुन्हा जन्मासी आला । गर्भवास भोगावया ॥९॥
तयाविण मिथ्या भाने । सत्यचि वाटे ॥१०॥
दुसरे नित्यानित्यविवेक पूर्ण । साधला पाहिजे ॥११॥
तेणें तुटती भवबंधने । युगायुगी ॥१२॥
गुरुवचनी श्रद्धा ठेवावी । निश्चयेसी जाण पां ॥१३॥
घेउनिया लहानपण । होई सद्गुरूंची वहाण ।
ऐकोनिया तयांचे वचन । पूर्णपणे मानावे ॥१४॥
ऐकोनिया तयांचे वचन । पूर्णपणे मानावे ॥१४॥
सोडुनिया हयगयी आळस । शरीरी राहावे उदास ।
तव तुटेल विषयपाश । मायिकांचा ॥१५॥
अंगी वागलिया वाचोन । वैराग्य नवचे कधी जाण ।
शब्दज्ञाने व्यर्थ भान । लटकेपणी शोभतसे ॥१६॥
ईश्वरभजनी धरीं प्रेम । कर्मोपासना हां तों नेम ।
साधावी भक्ती निष्काम । चित्तशुद्धीसाठी यां ॥१७॥
हृदयी राखावा सद्-भाव । तेणें प्रसन्न होय सद्गुरराव ।
तयांचे बोधावरी अभाव । न करी केधवां जाण पां ॥१८॥
ये देही तो प्रपंच करिती । लक्षी ईश्वरचरणी प्रीती ।
ऐंसी चित्तशुद्धीची रीती । निश्चयेसी जाण पां ॥१९॥
सत्संगतीचिये वाचोन । विवेकबुद्धी नवचे जाण ।
नित्यानित्य करावया प्रमाण । सत्संगती धरावी ॥२०॥
सत् म्हणजे नित्य जाण । संगती तो अनुसरण ।
अज्ञानी सत् भरवोन । असत्य लोपवावे ॥२१॥
वारंवार पाहोनी विवेक । नित्याचे मानावे कौतुक ।
अनित्यी अभाव सत्यक । सर्वठायी ठेवावा ॥२२॥
ऐंसी हीं सत्यसंगती । विवेक प्रगटेल चित्ती ।
नाशिवंत वाटेल देहस्थिती । निश्चयेसी जाण पां ॥२३॥
तुच्छ वाटेल देहाभिमान । अंगी बाणेल लीनता पूर्ण ।
अंतरी प्रगटेल ज्ञान । नित्यानित्य वस्तूचे ॥२४॥
तुच्छ दिसेल धन-दारा । सर्वचि मायिक पसारा ।
मन तें फिरोनि माघारा । सत्यतत्वी धावेल ॥२५॥
अंगी प्रेमाचा पाझर । भक्ति-आनंद परिकर ।
तुच्छ वाटेल दृश्यसंभार । विवेक येता अंगी या ॥२६॥
बापा ! स्वये वागलियावाचोन । कैसे विरेल कपटस्थान ? ।
न बाणेल शुद्धज्ञान । अनुभवा पावावयासी ॥२७॥
ऐसा बाणता विवेक । चित्तशुध्दी होय निःशंक ।
वैराग्यभाव अमोलिक । बाणे शरीरी प्राणिया ॥२८॥
विषयाची मुरेल मुरडी । कामना जळेल काळतोंडी ।
राहील नित्याची आवडी । सशंय न धरी यामाजी ॥२९॥
बाणता वैराग्य अंतरी । तंव होय बंद वृत्ती विकारी ।
स्थिरावेल मन ते निर्धारी । निश्चयेसी जाण पां ॥३०॥
जोंवरी स्वयें न वागला । तोंवरी पाखंडी ठरला ।
शुकमुखीचा गलबला । व्यर्थ जाय ॥३१॥
ऐकोनियां ऐसे वचन । दास बोले दीनवदन ।
वैराग्यावरी साधन । काय करावे स्वामीयां ? ॥३२॥
ऐकोनी सद्-भाव-वचन । गुरु बोले प्रेमेकरुन ।
ऐक गड्या ! अकर्तेपण । कासयाने होंतसे ॥३३॥
अवस्था साक्षी झालियावाचुनी । अकर्ता न होयचि प्राणी ।
तोंवरी त्या वाटणी । भोगावी लागे अज्ञाने ॥३४॥
इतिश्री वेदान्तसारसंमत । दासतुकड्या विरचित ।
आत्मप्रभाव ग्रंथ । तृतीयोध्याय निरुपण कथियले ॥३५॥
॥ सद्गुरुनाथ महाराज की जय ! ॥