(चाल : जगदीशा जगत्पाला...)
कुणि दावा हो कुणि दावा हो,
कुणि दावा राम विसावा हो ॥धृ.॥
बघता श्रमलो अनुदिनि त्याला,
चैन नसे मन वांछि तयाला ।
त्याविण हृदयी रुतला भाला,
विसर पडे निज - भावा हो ॥१॥
नेत्र तयाविण गळती सारे,
कर्णि वि-वर्ण मलिनता मारे ।
शरिरी त्याचे भरले वारे,
दास तया पदि न्यावा हो ॥२॥
काय मी चुकलो न कळे मला,
सांगा कुणि तरि कळते ज्याला ।
सोडुनि प्रभु मज कैसा गेला ?
तुकड्या तुकई लावा हो ॥३॥