अति लोभ फळे न कुणास कधी

(चाल : निघते पद एक घरी...)

 
अति लोभ फळे न कुणास कधी ।

 विसरुच नका वचना असल्या ॥धृ.॥

 
प्रभुने दिभली दुनिया सगळी,

झणि कष्ट करा सुखी व्हा म्हणूनि ।
गरिबा अति दुःखचि का मग हे ?

उपकार करा असल्या नसल्या ॥१॥

 
एकास गहु दुसर्‍यास तुरी,

तिसऱ्यास जवारीही न घरी ।
हा न्याय नसे प्रभुच्या घरचा,

प्रभु पाहतसे रुसल्या रूसल्या ॥२॥

 
सगळे सुखी व्हा सुख मार्गचि हा,

एकास मिळे हे दुःख महा ।
मग कोणी असो नृप-रंक कधी,

जाईल कळेना तो फसल्या ॥३॥

 
चिरकाल सुखे टिकतील सदा,

सगळ्या मिळुनी सुखी व्हा सगळे ।
तुकड्या म्हणे याद न ही विसरा,

घ्या पाठ असा बसल्या बसल्या ॥४॥