धाव तोड भव-बंधा, ये प्रभु ! धाव ॥धृ.॥
कृपण कसा अंतरि बनलासी,
की तुज नाही मम अभिलाषी ?
फसला जीव सदैव मुकुंदा ! ॥१॥
एकिकडे षड्रिपुचा मेळा,
एकिकडे कर्माच्या ज्वाळा ।
जुडवाया देती मज फंदा ॥२॥
काय करु न सुचे मज काही,
आश्रय कोण तुझ्याविण देई ?
भुललो या विषयाच्या नादी ॥३॥
दुर्दैवाच्या ओझे पळसी,
सुदैव पाहूनी सुंदर वळसी ।
तुकड्यादास धरी तव छंदा ॥४॥