(चाल : ना छेडो गाली देऊँगी...)
मज नाहि कुणाची आशा,
त्या जगदीशा वाचुनी ॥धृ.॥
भव-सागर - लहरा भारी, मज कोण येउनी तारी ।
तो तुची खरा कैवारी, संकट वारी धावुनी ॥१॥
ध्रुवबाळ पाच वर्षाचे, नामस्मरणी त्या नाचे ।
दिधले स्थळ ते मोक्षाचे, अढळ पदासी नेउनी ॥२॥
प्रल्हाद बाळ वाचविला, खांबामधुनी खळवळला ।
कश्यपू दुष्ट मारियला, तुकड्या सांगे सांगणी ॥३॥