(चाल : बाळा जो जो रे...)
रम बा ! रम सखया ! गुरुराया !
शुध्द करी मम काया ॥ रम बा ! ॥धृ.॥
तू रमलास जरी, या देही ।
भीति न मग मज काही ।
स्वसुखे राहिन मी, उत्साही ।
निर्भय या भव-डोही ॥ रम बा ! ॥१॥
मग मज काय उणे, त्रैलोकी ?
फिरलो जरि निःशंकी ।
नुरली आसक्ती, या लोकी ।
या लोकी, परलोकी ॥ रम बा ! ॥२॥
गड हे विषयांचे, बळ घेती ।
जिंकुनिया मज जाती ।
न सुचे काहि मना, ने हाती ।
जाऊ न दे यम-पंथी ॥ रम बा ! ॥३॥
जप-तप जरी केले, योगांगे ।
तल्लिन मन ना रंगे ।
करि धर - सोड सदा, मधि भंगे ।
रंगू दे चिद्रंगे ॥ रम बा ! ॥४॥
तीर्थानि गेलो, बघण्याला ।
जीव न तिळभर धाला ।
वाटे शोक मना, धिर खचला ।
शांति न आलि मनाला ॥ रम बा ! ॥५॥
तुकड्यादास म्हणे, घे करुणा ।
दे धरणा मज चरणा ।
न उणा ठेव मना, दूरपणा ।
जाळी तम अज्ञाना ॥ रम बा ! ॥६॥