आनंदामृत
(ओवीबद्ध ग्रंथ)
प्रकरण पंधरावे
आत्म-निवेदन
देखोनिया जगाची कुमति । खेद होई माझिये चित्ती ।
वाटे जन्म नको मागुती । श्रीगुरुराया ॥१॥
ऐसाचि करावा प्रश्न । तरी नसे पूर्ण ज्ञान ।
मनी वसे मानापमान । माझियाचि ॥२॥
क्षणोक्षणी वृत्ति फिरे । काम क्रोधाचे बसती मारे ।
तेणे जीव अति घाबरे । सद्गुरुराया ! ॥३॥
न करी नेम न करी धर्म । केले नसे पुण्यकर्म ।
पदरी खावोनिया संभ्रम । पडलो क्षितीवरी ॥४॥
न आवडे मजला काही । सद्गुरु केवि भजावा पाही ।
जन्ममरण तूटावे तेहि । न साधवे साधन ॥५॥
दुर्व्यसनी बहुत झालो । मायामोहे भ्रमूनि गेलो ।
ऐसिया स्थिती लाथलो । चरणावर विंद गुरूचे ॥६॥
सोडले घरदार सर्वहि । फिरलो पोटाकारणे पाही ।
मन जिकडे तिकडे जाई । फार पीडिलो तेणेचि ॥७॥
न कळे कर्म रेषा काय । दुष्ट ग्रहांनी शिणविले वाय ।
नाठवे दासांची जी माय । तोवरी मजला ॥८॥
अनुदिनी जाहलो उदास । नेणवेचि सत्य सायास ।
अति पडले जी प्रयास । सद्गुरुराया ! ॥९॥
ऐसे करिता बहु जन्म गेले । दुर्गुण न साहवेसे झाले ।
सर्वस्वी मन भांबावले । एकाएकी ॥१०॥
वाटे देह त्यागावा जाण । जरी ऐसे स्थितीचे प्रमाण ।
तरी न सुटे मानपान । म्हणोनिया ॥११॥
असो वरखेड नाम नगरी । तेथे वसे संतमुरारी ।
नाम आडकोजी अवधारी । दर्शन झाले सुदैवे ॥१२॥
जन्मस्थान आर्वी गावी । स्थिति नग्न दिगंबर बरवी ।
श्यामसुंदर रूप दावी । लोकांलागी ॥१३॥
बहुत दिन ऐसे जाता । अडथळा करूनि अनुभव घेता ।
वाटे चमत्कार जना तत्त्वता । आडकोजीस पाहोनि ॥१४॥
पुढे जनी एकमते करूनि । स्थापित केले समर्था निशिदिनी ।
उत्साह नामसंकीर्तनी । प्रेमादरे सेविती ॥१५॥
जैसी गोकुळी मूर्ति अवतरली । भक्तमंडळी आनंदली ।
की स्वर्गी दुमदुमली । सेना इंद्रदेवतेची ॥१६॥
इकडे झालो मी फजीत । देखिले देवधर्म अनंत ।
न मिळेचि कोणी संत । सद्गुरुराया ! ॥१७॥
अनुतापस्थिति हदयी धरोनि । गेलो मी आडकोजी चरणी ।
नमन केले लीन होऊनि । तया समर्था ॥१८॥
म्हणे काय रे करिशी ? संत-चरणी न राहशी ।
भ्रमोनि उगाचि फिरशी । आजवरी ॥१९॥
गुप्त दावियली खूण । झालो तेथेचि तल्लीन ।
भानरूपि मंत्र जाण । स्मरण करी नेमेसि ॥२०॥
शिरी ठेवतांचि हस्त । झालो चरणकमली मस्त ।
मन न मानेचि अन्यस्त । श्री आडकोजी-कृपेने ॥२१॥
करूनि सदगुरुचे स्मरण । कथिले जना सन्मार्गज्ञान ।
जेणे होती चढे निधान । आनंदामृत ॥२२॥
आदरे वदलो जे सर्वहि । मते माझी नव्हती पाही ।
संती कथिले जे जे काही । तेचि वदलो सर्वथा ॥२३॥
कृपा करा स्वामिराया ! पदरी धरा दीनासि या ।
आवरोनि अपुली माया । द्या सर्वांसी निजानंद ॥२४॥
इतिश्री आनंदामृत ग्रंथे । वेदान्तसार संमते ।
तुकड्यादास विरचिते । पंचदश प्रकरण संपूर्णम् ॥२५॥