(चाल : रमला कुठे ग कान्हा...)
मन हे तुझ्या विरहाने,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥धृ.॥
तू लाविशि वेळ कशाला ?
का भेट न देशि अम्हाला ?
अति दुःख सख्या ! जिवप्राणे,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥१॥
रानी हंबरती गायी,
पाहती तुज वळूनि सदाही ।
रडती गोपाल दुःखाने,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥२॥
राधेस गमेना काही,
जणु चंद्र-चकोर-तुटी ही ।
बघ एक वेळ प्रेमाने,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥३॥
तू निघुनी येथुनि गेला,
हा ओसचि भारत झाला ।
धरला करि हा असुराने,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥४॥
चल ये अमुच्या कनवाळा,
पुरवी भक्तांचा आळा ।
सांगति तव ब्रीद पुराणे,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥५॥
तुकड्याची आशा ऐसी,
तू अवनीवर अवतरसी ।
पळतील असुर हिरसाने,
झुरते रे ! लाजिरवाणे ॥६॥