वं. राष्ट्रसंतांचे साहित्य शोधण्यासाठी इथे शब्द सादर करा

अध्याय सातवा

आत्मप्रभाव
(ओवीबद्ध ग्रंथ)

अध्याय सातवा
(इंद्रिये, प्राणादिंचा साक्षी)

 श्रीगुरुदेवाय नमः 

पंचभूतमय देही जाण । असती दश इंद्रिये पूर्ण ।
येचि विषयी कथन । करुनी दावू श्रोतया 
॥१

तरी प्रथम त्वचा नेत्र । रसना घ्राण तैसे श्रोत्र ।
तयांसीच ज्ञानेंद्रिये सर्वत्र । म्हणती ज्ञाते जाणपा 
॥२

आकाशतत्वापासूनि । श्रोत्राची उभारणी ।
तयास कर्ण ऐसे जनी । म्हणती ज्ञाते जाणपा 
॥३

सत्य वायूचेनि गुणे । स्पर्शेद्रिंय उद्भवणे ।
शरीरा वेष्ठुनी राहणे । त्वचा तेचि जाणपा 
॥४

तेज शुद्धगुणी जाण । प्रगटे नेत्रेंद्रिय तेथून ।
तयासीच चक्षू प्रमाण । म्हणती जाण योगी ते 
॥५

उदक ते सत्वगुणाधिक । झाली रसना अमोलिक।
रुची तये जिव्हे नि:शंक । कळो येई उत्थाने 
॥६

क्षितिसत्वे झाले घ्राण । वस्तुगंध कळे पूर्ण ।
सुगंध-दुर्गंधाचे जाणपण । ते ते नाकी होतसे 
॥७

यांसी म्हणती ज्ञानेंद्रिये । विषयांसह जाणसी स्वये ।
म्हणोनि ते तू नव्हे । निश्चयेसी जाणपा 
॥८

आता ऐक कर्मेंद्रिये । कैसे झालेति द्वितीय 
कोण कोणे स्थानी सक्रिय । राहती ते जाणपा 
॥९

वाचाहस्तपादादिक । पायू आणि उपस्थ देख ।
ऐसे कर्मेद्रियपंचक । जाहले ते जाणपा 
॥१०

आकाश-रजांशापासूनी । झाली वाचेची प्रगटणी ।
जये स्थानी जिव्हिणी । वास करी तये स्थानी 
॥११

वायु-रजांशाचेनि गुणे करे । करूनि कार्य करणे ।
तेचि हस्तेंद्रिय पाहणे । ज्ञातेजनी 
॥१२

तेज-रजांशेकरूनि । झाली गती उत्पन्न चरणी ।
तया पादेंद्रिय म्हणोनि । म्हणती राया ! 
॥१३

वायू उदक-रजांशे निर्मिला । गुदाइंद्रिय म्हणती त्याला ।
विष्टाविसर्जन कार्याला । साधन हेचि जाहले 
॥१४

पृथ्वीरजांशे उपस्थ । विषयसेवन मूत्र-त्यागार्थ ।
हे तो शिश्नइंद्रिय प्राप्त । ऐसे योगी बोलती 
॥१५

हीच पंचकर्मेद्रिंये जाण । झाली स्थूली ती निर्माण ।
तू सर्वाचा जाणता म्हणोन । इंद्रिये न होसी सर्वथा 
॥१६

न लागे इंद्रियांची वार्ता । तव कोठे पंचप्राण-कथा ? ।
तयांचीही साक्षरता । दावितो तुज 
॥१७

प्राण, अपान, व्यान । समान अधिक उदान ।
ऐसे जाण पंचप्राण । देही असती सर्वदा 
॥१८

पृथ्वी, आप, तेजादिकी । वायू, आकाश सम्यकी ।
इयांच्या रजांशे की । जाहला तो प्राणसंच 
॥१९

वृत्ती अनेक तैसे गुण । भासती ते भिन्न भिन्न ।
तयांचे पंचप्रकार जाण । जाहले या देहस्थिती ॥२०

हृदयी तो राही स्वामी प्राण । गुदद्वारी तो अपान ।
समरसी शरीरी व्यान । ऐसे स्थान तयाचे ॥२१

उदान तो कंठी राही । समान नाभीस्थानी पाही ।
ऐसे पंचप्राण सर्वही । तयांसी तू जाणता ॥२२

आता स्थूल-सूक्ष्म-कारण । चौथा देह महाकारण ।
ययांचेही जाण ज्ञान । दावू उकलोन सर्वथा ॥२३

ज्ञानेद्रिंय कर्मेद्रिंय । पंचप्राणादि सहाय ।
मनबुद्धी हा समुदाय । सूक्ष्म देह शक्तिरूप ॥२४

तयासी म्हणती लिंगशरीर । नरकापासूनि मोक्षपथावर ।
सुखदुःखादि भाग साचार । याच देही होतसे ॥२५

ययासी तूचि जाणता पूर्ण । म्हणोनि देह नव्हेसि जाण ।
सर्व पाहसी साक्षी होऊन । देह इंद्रिय प्रारब्धासी ॥२६

बारे ! सोडूनि आपुले भान । घेसी लिंगाचा अभिमान ।
म्हणोनि व्यष्टी नाम जाण । प्राप्त केले सर्वथा ॥२७

तव शिष्ये आक्षेप केला । नेत्री अश्रुपूर दाटला ।
म्हणे मायी भूललो याला । मार्ग दावी माते वो ! ॥२८

कैसा जाणेन आपूलेपण ?  समष्टिरूपी कैसा मिळेन ? ।
लिंग-अभिमान जाळोन । साक्षी होऊन राही कैसा ? ॥२९

तव बोले सद्गुरुराज । तो तू नव्हेसि मायासाज ।
ऐक सांगेन आत्मगुज । प्राप्त कैसे करावे ? ॥३०

कोणे पंथे जाऊन मिळशी ?  काय मार्ग तो तयासी ? ।
पुढिलिये निरूपणी पावसी । वाद मिटेल सर्व हो ॥३१

इतिश्री आत्मप्रभाव ग्रंथ । वेदान्तसार संमत ।
तुकड्यादास-विरचित । सप्तमाध्याय गोड हो ॥३२

 सद्गुरुनाथ महाराज की जय !